Er zijn van die momenten dat ik sta te trappelen voor de Grote Verhuizing. Als het leven tegenzit, als er pijnlijke of verdrietige gebeurtenissen elkaar opvolgen of als ik weer geconfronteerd word met de enorme onrechtvaardigheid in deze wereld. Juist op die momenten ontdek ik te zijn gemaakt voor meer: liefde, vrede, gerechtigheid, vreugde, verbondenheid, alles wat God ooit bedacht voor deze wereld. Maar ook zo vaak wordt mijn verlangen gekenmerkt door hele andere
zaken en mag de Grote Verhuizing nog wel even op zich wachten. Ik zou nog heel graag trouwen en een aantal prachtige reizen maken. Als ik daar aan denk, bid ik “uw koninkrijk kome” even met gekruiste vingers. Het leven in deze wereld kan namelijk ook echt genieten zijn en op die manier een voorproefje zijn voor wat nog komen gaat na dit leven.
In tegenstelling tot andere gebeurtenissen waar we op hopen, maar die alsnog niet gebeuren (vanwege dooi of hele andere factoren) is van onze Grote Verhuizing heel zeker dat het doorgaat. Jezus spreekt er over in bijvoorbeeld Johannes 14:1-3. Hoewel Jezus zijn discipelen gaat verlaten, probeert hij hen wel gerust te stellen. Hij gaat namelijk aan de slag om onze plek bij God klaar te maken. Voor deze verhuizing naar de eeuwigheid hoeven we zelf niet te gaan klussen, maar is Jezus degene die onze ruimte bij de Vader klaarmaakt. Er is ruimte bij de Vader, waar in deze wereld zo vaak geen ruimte voor ons is. Juist op de momenten dat we verlangen naar de terugkeer van Jezus, mogen we ons vasthouden aan zijn woorden: “Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij”. Wanneer het gaat gebeuren, weten we niet. Maar zeker is dat het gaat gebeuren en dat God met zijn armen wijd open op ons staat te wachten. Ik krijg er al zin in: wonen waar Jezus woont, zijn waar Jezus is. Die hoop en dat verlangen, daar zouden de voorpagina’s mee gevuld moeten worden. It giet oan!
Lennard Pors





