Misschien vindt u dat een rare tegenstelling. Dat is het ook. Toch wil ik er even op attenderen. Juist in deze lijdenstijd. Onlangs verscheen het boek van mijn (oud-)collega Ton de Ruiter met als titel ‘Jezus in ons’. Daarin rekent hij af met de opvatting, dat God ons vergeeft alleen om het offer van Jezus Christus. Daarmee wordt volgens hem tekort gedaan aan de liefde van God. God vergeeft ons onze zonden graag als wij maar bereid zijn ons leven te beteren en in geloof een relatie met Hem aan te gaan. De kruisdood van Jezus demonstreert hoe die relatie er uit moet zien. Jezus hield tegen alles in onverzettelijk vast aan God en Hij toonde zich de overwinnaar van de zonde. Met diezelfde overwinnaarsmacht wil Hij nu in ons wonen, zodat ook wij gaan breken met het kwaad. De mens heeft het vermogen om zijn leven te beteren. God geeft je de kracht om te kiezen. God wil afhankelijk zijn van de keus van mensen. De verzoening met God vindt niet plaats door de voldoening van Christus maar door onze wedergeboorte.
Eerlijk gezegd werpt deze boodschap ons wel heel erg terug op onszelf. Onze toekomst ligt in onze eigen handen. Wij moeten de goede keuze doen. Doen we dat niet, dan houdt het op. In feite heeft deze leer geen boodschap aan een zwak geloof. Het draait uiteindelijk om kracht. Volgens Ton de Ruiter is vergeving in de Bijbel eigenlijk bijzaak. Het rachtige leven - dat is de kern van de boodschap van het Nieuwe Testament. Dat klinkt stoer. Maar je zult maar niet zo’n geloofsheld zijn. Je zult maar elke dag weer nederlagen lijden en vergeving nodig hebben. Gelukkig dat God een God is die graag vergeeft en daar nooit moe van wordt.
In deze lijdenstijd hou ik het er dus toch maar op, dat Jezus voor mij vooraf gaat aan Jezus in mij. Ik wordt teruggeworpen niet op mijzelf, maar op het perfecte offer, dat Jezus voor mij bracht op Golgotha. Dat alleen geeft me zekerheid en rust. De grond waarop ik sta, is niet mijn gerechtigheid of mijn wedergeboorte, maar Jezus’ volbrachte werk.
Halleluja, lof zij het Lam, dat onze zonden op Zich nam!
H.J. Messelink
