Vorige week zondag startte 2012. Deze zondag start ons Gemeenteproject: Feest van Genade. Deze eerste week gaat het over Hartstocht voor God. Eén van de dagteksten daarbij is Habakuk 3: 17-19: Al bloeit geen vijg, al draagt geen rank, toch zal ik mij in de HEER verheugen, want God is mijn kracht. Prachtige woorden aan het begin van een nieuw jaar. Ze brengen onrust en rust bij elkaar. 2012 ligt nog bijna helemaal voor ons, met alle onzekerheden er in. Hoe zal het gaan?Misschien moet je dit jaar wel veel inleveren, bijvoorbeeld aan materiële welvaart. Of vanwege een proces van ziekte. Habakuk bezingt dat hij misschien wel alle middelen van bestaan moet inleveren. Wat een onrust. En om dan toch vertrouwen en blijdschap over te houden! Dat ‘toch’ kan dan alleen maar het ‘toch’ van het geloof zijn.
Er zit iets heel onrustigs in Habakuk 3: alle kostbare zaken kunnen zomaar worden afgescheurd. Dat is uiterst pijnlijk. En daarna keert heel verrassend de rust terug: toch zal ik juichen voor de HEER, jubelen voor de God die mij redt. Als alles je afgenomen wordt, kun je helemaal van streek raken. Het heel benauwd krijgen. En dat is heel menselijk. En alleen het zien op GODS werk zal dan in staat zijn je rust te geven. Maar dat is dus wel geloofstaal. Te zeggen: God, uw liefde, uw verlossing is mij genoeg.
Het zal voor ons in 2012 de uitdaging zijn om onze kracht elke dag in de Here te zoeken. Hij heeft ons door Jezus tot zijn eigendom gemaakt. Dit is ons dagelijks houvast, dat wij, in alles worden vastgehouden. Die rust wens ik u toe, iedere dag van 2012.
H.J. Messelink
